Ο ναός χρονολογείται στα τέλη του 13ου-αρχές 14ου αιώνα και υπήρξε καθολικό Βυζαντινής Μονής.  Ξεχωρίζει για την περίτεχνη εξωτερική τοιχοποιία και τις εσωτερικές τοιχογραφίες με θέματα από το Ευαγγέλιο, τα θαύματα του Ιησού κλπ., οι οποίες είχαν σοβατιστεί από τους Τούρκους όταν η εκκλησία είχε μετατραπεί σε μουσουλμανικό τέμενος. Οι αγιογραφίες ακολουθούν τη μακεδονική σχολή αγιογραφίας, όπου το ανθρώπινο σώμα απεικονίζεται δυνατό και ρωμαλέο, μαγνητίζοντας τον επισκέπτη με τη δύναμη και την έντασή τους.